Τα γεώφυτα είναι μια από τις βιοτικές μορφές των φυτών. Αναφέρεται σε φυτά των οποίων οι ετήσιοι αυξητικοί οφθαλμοί βρίσκονται προστατευμένοι κάτω από την επιφάνεια του εδάφους. Με απλά λόγια, πρόκειται για φυτά των οποίων οι βλαστοί είναι υπόγειοι, πχ., η πατάτα, το κρεμμύδι, το καρότο, για να αναφέρω μερικά καλλιεργούμενα είδη.
Τα φθινωπορινά γεώφυτα, δηλαδή αυτά που ανθίζουν το φθινόπωρο, είναι από τα ωραιότερα στοιχεία της ελληνικής χλωρίδας. Προσθέτουν αξέχαστες πινελιές χρώματος στο συνήθως ωχρή ποώδη βλάστηση που συνέρχεται από την καταπόνηση της θερινής ξηρασίας. Ειδικότερα στις καμένες εκτάσεις, είναι έντονη η αντίθεση της στάχτης και του κάρβουνου με τα ροδοκόκκινα άνθη του κυκλάμινου, τα κίτρινα άνθη της στρενμπέργκιας και τα ροζ άνθη του κολχικού. Υπάρχουν πολλές αναφορές, τόσο από τη Μεσογειακή λεκάνη όσο και από άλλα σημεία του πλανήτη, ενίσχυσης της ανθοφορίας των γεωφύτων μεταπυρικά. Έχει βρεθεί ότι ο καπνός (και ειδικότερα οξείδια του αζώτου) προάγουν την άνθιση, με αποτέλεσμα (1) την νωρίτερη έναρξη της ανθοφορίας στα καμένα από ότι στα άκαφτα και (2) την παραγωγή ανθέων σε μεγαλύτερο μέρος του πληθυσμού. (Φωτό: πληθυσμός Sternbergia sicula σε καμένη πλαγιά του Πάνειου όρους).
Δεν υπάρχουν σχόλια:
Δημοσίευση σχολίου